2026 წლის 1 მარტიდან საქართველომ შრომითი მიგრაციის მართვის ახალ ეტაპზე გადაინაცვლა, რაც „შრომითი მიგრაციის შესახებ“ კანონის საფუძველზე მიღებულმა სამთავრობო დადგენილებამ განაპირობა. ეს ცვლილება არ წარმოადგენს მხოლოდ ტექნიკურ შესწორებას; ის არის ფუნდამენტური მცდელობა, რომ ქვეყანაში უცხოელი სპეციალისტებისა და თვითდასაქმებული პირების საქმიანობა მოექცეს მკაფიო, პროგნოზირებად და საერთაშორისო სტანდარტებთან თავსებად სამართლებრივ ჩარჩოში. სახელმწიფო ადგენს კონკრეტულ წესებს შრომითი საქმიანობის უფლების მოსაპოვებლად, რაც გულისხმობს ადმინისტრაციული ვადების, მონიტორინგის მექანიზმებისა და პასუხისმგებლობების მკაცრ განსაზღვრას. სწორედ ეს სტრუქტურირებული მიდგომა აჩენს ლოგიკურ კითხვას ბიზნესის მხრიდან რეაგირების შესახებ: აღიქმება თუ არა ეს რეფორმა დამატებით ბიუროკრატიულ ბარიერად, თუ პირიქით, ის არის შესაძლებლობა შიდა კორპორაციული პროცესების დასახვეწად. რეალობა იმაზე კომპლექსურია, ვიდრე ერთი შეხედვით ჩანს, რადგან ნებისმიერი ახალი რეგულაცია თავდაპირველად გარკვეულ ადმინისტრაციულ დატვირთვასა და რესურსების მობილიზებას მოითხოვს. რა იცვლება კანონში და როგორია ბიზნესისთვის რეკომენდაციები?

სტუმარი: სოფიო დუღაშვილი - „რუსთავი აზოტი ინდორამას“ იურიდიული მიმართულების ხელმძღვანელი.

#ქალებისნარატივი მარიამ იზორიასთან ერთად


#ახალიამბები #BusinessMediaGeorgia